Occlusaal
Het kauwvlak van een kies: de bovenkant die contact maakt met de kies ertegenover.
Vullingen uitgelegd
Een tand heeft meer dan één vlak.
Een tandarts gebruikt vlakken om precies te benoemen waar een vulling of andere handeling zit. Zo wordt “tweevlaksvulling” een stuk minder abstract.
Terug naar tandartscodes
De kaart van één kies
Eén tand, vijf oppervlakken die je kunt aanwijzen.
Bij een vulling gaat het niet alleen om “een gaatje”, maar ook om de plaats op de kies. Daarom beschrijft een code hoeveel vlakken in één herstel meedoen.
Mesiaal
De kant die naar het midden van de tandenboog wijst.
Distaal
De kant die van het midden van de tandenboog af wijst.
Buccaal
De buitenkant aan de wangzijde. Bij voortanden wordt vaak “labiaal” gebruikt voor de lipzijde.
Linguaal / palatinaal
De binnenkant aan de tongzijde; bij boventanden heet die zijde ook palatinaal, richting gehemelte.
Waarom zie je dit op een rekening?
Het aantal vlakken helpt de prestatie te beschrijven.
Bij composietvullingen verwijzen V91 tot en met V95 naar de omvang van het herstel op één element. Het zijn maximumtarieven per prestatie; een plan of rekening kan daarnaast andere, afzonderlijke regels bevatten.
- V91één vlak
- V92twee vlakken
- V93drie vlakken
- V94vier of meer vlakken
- V95volledig vormherstel van tand of kies
